This post is also available in: Deutsch (niemiecki) English (angielski)

Samodzielna organizacja nauki

Wyobraźmy sobie z perspektywy dorosłego następującą sytuację: przychodzimy rano do pracy, wchodzimy do pomieszczenia pełnego ludzi, którzy przypadkiem są w takim samym wieku jak my, przez cały dzień wykonujemy pod nadzorem te same zadania co oni, a potem wracamy do domu. O ileż więcej czasu pochłaniałaby wtedy praca! Musielibyśmy przecież cały czas dopasowywać się do rytmu i tempa innych, to zbyt wolnego dla nas, to znów nadmiernie eksploatującego. Jak niewiele byśmy wtedy zdziałali! I jak bardzo bylibyśmy niezadowoleni! Tak właśnie przedstawia się sytuacja większości uczniów. Co zatem możemy zrobić, aby zamiast zrównywać wszystkich na siłę, stworzyć warunki, w których uczniowie mogliby pracować zgodnie z własnym rytmem i stylem uczenia się?

Zasadę samoorganizacji czy też samoregulacji nauki wprowadza coraz więcej szkół, uczelni, ośrodków dokształcających. Uczący się ma opanować konkretny materiał i wykonać konkretne zadania, może to jednak robić we własnym rytmie. Tok nauki jest całkowicie indywidualny, jednak proces nauki odbywa się wspólnie z innymi – przy wzajemnym wsparciu, z udziałem i pod opieką nauczycieli.

 

 

Każdy ma własny styl uczenia się

Metodę tę stosuje się w różny sposób i w różnym zakresie. Czasem uczeń ma „jedynie” możliwość pracy we własnym tempie, natomiast zadania i kolejność ich wykonywania są ściśle określone. W innych przypadkach wybrać można także temat, który się opracowuje. Często, przede wszystkim w szkołach, wyznacza się termin na wykonanie wszystkich prac i zadań, jednak uczniowie mogą sami decydować, kiedy nad czym pracują. Również grupy uczniów mogą określać własne tematy do nauki.

Często do dyspozycji są różne typy zadań, odpowiadające indywidualnie zróżnicowanym stylom uczenia się. Niektórzy bowiem wolą się uczyć sami, inni – w grupie, jedni praktycznie, inni wolą teorię. Niekiedy już sama dobrze wyposażona pracownia albo interesujące zadania potrafią zachęcić do samodzielnego zorganizowania nauki.

Opinie o tym zyskującym coraz szerszą popularność trendzie są podzielone. Padają zarzuty, że przy takim podejściu dzieci będą się uczyć tylko tego, czego same chcą, że nie nauczą się dość, aby ukończyć szkołę. Z drugiej strony mogą być przeciążone, gdyż wymaga się od nich umiejętności organizacji pracy, której w tym wieku nie mogą jeszcze posiadać.

Dlatego nad uczącymi się zawsze czuwa nauczyciel, a przebieg i efekty samodzielnej nauki są dokumentowane. Z jednej strony chodzi o kontrolowanie i rozumienie własnego procesu uczenia się. Z drugiej – i to jest najważniejsze – uczący się powinien mieć partnera, który będzie go wspierał w toku nauki. Dzisiejszym dorosłym taka metoda kształcenia zapewne wydaje się dziwna, jednak dla dzieci jest to coś naturalnego. Warto przybliżyć także młodzieży i dorosłym tę umiejętność prawie intuicyjnego podejścia do uczenia się.

 

Cases:

 

CASES:

 

Durch Lernsettings, die auf begleiteter Selbstorganisation basieren, kann jeder Lernende im eigenen Rhythmus und Lernstil sowie auf eigenem Niveau arbeiten.

WEITERE TRENDS:

 

TREND: Changemaking

TREND: Duale Bildung für alle

TREND: Freiräume

TREND: Gamification

TREND: Gemeinschaft als Lernerlebnis

TREND: Lernen im Leben

TREND: Lernen zu sein

TREND: Selbstorganisiertes Lernen

TREND: Von Online-Wissen zum Online-Lernen

UNESCO SÄULEN DER BILDUNG

TRENDS

CASES

LÄNDER

Case vorschlagen?

Kontakt

TRENDREPORT UNTERSTÜTZEN

Der Trendreport ist ausschließlich durch Spenden finanziert und entwickelt sich daher immer dann weiter, wenn SIE uns unterstützen. Spenden auf betterplace bzw. nehmen Sie direkt mit uns Kontakt auf.